RUST WERKT NIET
—–
Rust moet zorgen dat het weer goed komt, schreef ik vorige maand. Maar rust werkt niet. Achteraf gezien is dat ook heel logisch. De woorden rust en werk gaan nou eenmaal niet samen. Dus nu is de fysiotherapeut aan het werk gezet. En die twee woorden mixen wel lekker. Nou ja, lekker? Dat is natuurlijk niet waar, want de man haalt heel gemene trucjes uit. Venijnig drukken op precies die plekjes, waar de pijn zit. En dat is niet fijn. Maar het lijkt wel te helpen. De pijn is een stuk minder, het getintel nog niet zo. Eigenlijk heb ik een totaal lapjesverbod, maar dat gaat me nou net iets te ver. Ik wil toch elke dag mijn mail checken en de buienradar vervloeken. En dat doe ik dan ook. Al te lang bezig zijn, gaat natuurlijk niet, maar zo af en toe een paar minuutjes moet lukken. Toch? Ik neem tijdens het tikken van dit stukje ook regelmatig een uurtje pauze. Ik heb tenslotte de hele dag de tijd.
Er is in de afgelopen periode wel het een en ander gebeurd. Onze tuin is opnieuw ingericht en we zijn nu in het rijke bezit van een vijver. Hij is niet al te groot, maar groot genoeg voor wat visjes en waterlelies. Dat is altijd een droom geweest, een vijver met waterlelies.
Dan is er vorige week nog een onverlaat langs geweest, die het nodig vond de zijruit van de auto in te slaan en een poging te doen om het ingebouwde navigatiesysteem eruit te roven. Dat is niet gelukt, maar we zijn er wel heel erg van geschrokken. Het is namelijk gebeurd toen we gewoon thuis waren. We hebben echter niets gehoord of gemerkt. Ook de honden hebben het niet gehoord. Volgens onze overbuurman, die bij de politie werkt, hebben die gasten tegenwoordig van die handige ruitentikkers. Kunnen ze bijna geruisloos je ruit intikken. Toch mooi, die vooruitgang.:-(
Mijn stem is nog steeds niet zoals ie eigenlijk hoort te zijn. De logopediste is dan ook niet tevreden. Ik ook niet. Maar we geven het nog niet op en gaan stug door met de oefeningen. Ooit zal het wel goed komen. Hoop ik.
Komende donderdag gaan we echter iets leuks doen. We gaan met mijn zusje en zwager naar de siepeltjesmarkt in Ootmarsum. Zijn we vorig jaar ook geweest, maar toen was het niet zulk geweldig weer. We hopen nu op een zonnige herkansing.
Ik weet nog niet wanneer ik weer in staat ben om regelmatig bij u allen langs te komen om te lezen en te reageren, maar ik hoop dat u wel hier wilt blijven komen. U kunt me natuurlijk ook mailen, want, zoals eerder gezegd, ik blijf elke dag mijn mail checken.
—–
7 augustus 2011 at 15:16
Hoihoi, je bent er weer!Ik blijf natuurlijk evengoed wel op de hoogte van alle nieuwtjes, maar jouw logje is altijd een welkome afleiding van het dagelijks gebeuren. Nou, heb ik dat niet mooi gezegd? Donderdag wordt het, wat het weer ook doet, toch wel een leuke, gezellige dag! We spelen gewoon zelf voor zonnetje
, toch?!
7 augustus 2011 at 15:33
Het is leuk om weer eens wat te lezen
, hoewel wij gewoon op de hoogte blijven van alles.
!
Dus ik hoop dat u het ook leuk vindt, dat ik gewoon reacties blijf geven
7 augustus 2011 at 15:49
Ben al blij met deze update, dus maak je maar geen zorgen over onze blogs… en ja dat ruit inslaan is laatst bij de buurman ook gedaan, en die heeft ook niets gehoord, terwijl de auto toch echt naast zijn huis staat, zijn tom-tom was wel weg… vind het ook zeker geen vooruitgang dat dieven nu geluidloze hulpmiddelen krijgen, om aan andermans goederen te komen…
Veel sterkte, en geniet van de zon, wanneer die er is, zodat je bij je vijvertje kan zitten…
7 augustus 2011 at 22:08
hi Trui,
Wat fijn weer wat van je te lezen, al doe je er misschien uren over om te schrijven. Wanhoop niet, die fysiotherapeut weet je probleem wel op te lossen en dan kom je weer gezelligbij ons buurten. Alhoewel lezen kan toch altijd neem ik aan
Geniet maar lekker van je marktje en van het zonnetje als dat schijnt
10 augustus 2011 at 16:14
Het heeft even geduurt maar er staat weer wat. Als strax de logoknutselaar en de fysiokneder klaar zijn heb ik een moeder 2.0, ben benieuwd.
ik voel me bijna verplicht om ook weer wat te schrijven. let wel ik zeg bijna…
maar wie weet, 1 dezer dagen misschien…
XXX
11 augustus 2011 at 01:11
Jee Trui, wat irri. Heb zelf weleens RSI gehad aan mijn polsen en dat was geen lolletje. Ik voel dus met je mee. Maar mis wel je stukkies! Succes ook met de stem. Denk je dat het universum je de mond probeert te snoeren, zowel letterlijk als figuurlijk (want nu kun je ook al niet typen)?
11 augustus 2011 at 20:09
He verdorie Trui!. Wij hebben vanmorgen besloten om naar huis te gaan, het was koud en nat in ootmarsum. Vorige week was het erg leuk op de siepelmarkt, hopelijk nu ook weer.
Doe kalm aan met je laptopje, beter lang afwezig en toch terug komen dan nu te veel doen en dan helemaal niet meer kunnen bloggen.
liefs, geesje
12 augustus 2011 at 20:59
Hopelijk gaat het langzaam maar zeker toch de goede kant op hoor. Want dit is niet leuk zo. Tsss, echt heel stom van die boeven!
15 augustus 2011 at 20:22
Lezen blijven we gewoon doen hoor, trouw hoort bij de meeste bloggers als loof bij bomen. Vervelend dat je zo tobt met die klachten, maar het gaat over hoor. Als je maar doet wat die fysio je vertelt. Sterkte er mee!!
16 augustus 2011 at 13:14
Goed om weer iets van je te horen Trui. Ik wens je sterkte met het voortschrijdende herstel.
Een ding valt me op. Jij was donderdag in Ootmarsum. Laten wij daar de afgelopen zondag nu zijn geweest (we waren twee dagen in Tubbergen op een korte vakantie). Wat leuk. Mooi plaatsje he? Veel beelden, veel galerietjes.
21 augustus 2011 at 09:14
Hallo Trui,
Fijn om weer iets te horen.
Duim voor je dat alles goed gaat komen.
12 december 2011 at 11:43
Dus toch nog in de lappenmand, maar dan mét laptop
Neem je tijd, hoor! Eerst je gezondheid en dan volgt de rest.
Vervelend dat er in jullie auto is ingebroken. Je voelt je gelijk zo onveilig, lijkt mij. Helemaal gezien het feit dat jullie thuis waren!