GOUDENRANDJESDAGBOEK
—–
Je hebt van die dagen, waarvan je denkt: was ik maar in bed gebleven vanochtend.
Daar tegenover staan echter dagen, die een mooi plaatsje verdienen in het goudenrandjesdagboek.
Daar tussenin liggen de dagen, die je al sudderend doorkomt.
Afgelopen zaterdag komt wat mij betreft, in het goudenrandjesdagboek en ik zal meteen maar even vertellen waarom.
Het was schitterend weer en dat kwam bijzonder goed uit, want het was familiedag voor de familie van manlief. Om 11 uur werden we geacht in IJmuiden te zijn. En dat was ook ons streven, toen we opstonden zaterdagochtend. Om half 10 verzamelen bij zoon L, eerst een bak koffie en dan in colonne richting IJmuiden. Dat was de afspraak. Er trad echter een klein stukje wet van Murphy in werking. Zoon R moest de koffie al vergeten, want hij moest eerst een auto naar de garage brengen en zou ons dan op de snelweg wel ergens vinden en aansluiten. Manlief liet voor we weggingen nog even alle hondjes een plasje doen. Hondje Stubby had echter andere plannen. Hij wilde veel meer dan alleen een plasje. Stubby is een Cavalier King Charles en heeft een prachtige lange vacht. Nu iets minder prachtig. Normaalgesproken draait hij mooie stevige drolletjes. Zaterdag niet. Manlief probeerde het schoon te maken, maar Stubby werkte nogal tegen. Uiteindelijk riep manlief de hulp in van een schaar. Inmiddels was het al dik over half 10. Het was al half 11 geweest toen we bij L vertrokken. We waren nog maar net Almere uit, toen vlak voor ons een pittig ongeluk plaatsvond. Een paar auto’s volledig in de prak, maar voor zover wij konden zien, geen menselijke slachtoffers. Een paar honderd meter verder was nog een ongeluk gebeurd en opeens stonden we in een (gelukkig niet al te lange) file. Die was voor de Libelle zomerweek. En de klok tikte gewoon door.
Toch bereikten we IJmuiden nog voor half 12. Netjes, dacht ik nog. Helaas raakte onze wegwijsjuf toen een beetje de weg kwijt. We kwamen op een plek waar we helemaal niet moesten zijn. Auto’s aan de kant en overleggen. De wegwijsjuffen van zonen X en R zeiden, dat we nog 6.6km van ons doel verwijderd waren. Onze juf zei, nog 1.3km. We volgen onze juf dus verder. Niet zo heel slim, want ze was al in de war. Ze bedacht zich dan ook tijdens het rijden en de afstand groeide. De organiserende broer van manlief belde waar we bleven en hij heeft ons toen min of meer door het dorp gepraat. Pffffff, je bent even bezig, maar dan kom je ook ergens. Dik een uur te laat. Maar wat was het leuk om de hele familie weer eens bij elkaar te hebben.
We hebben gekletst en koffie gedronken; spelletjes op het strand gedaan (ik niet) en geluncht; nog meer gekletst en lekker op het terras gezeten. De zon scheen uitbundig en het was zoveel warmer aan het strand dan van tevoren door de weermannen was voorspeld. Kortom, het was genieten voor iedereen, de sportievelingen onder ons en de wat luiere mensen, zoals ik. Murphy heeft de rest van de dag verstek laten gaan. Hoewel…….misschien heeft hij toch nog een klein grapje uitgehaald. Ik heb zoveel mogelijk met mijn rug naar de zon of onder een parasol gezeten. En toch ben ik behoorlijk aan de voorkant verbrand. Hoe kan dat nou weer?
Ondanks de plagerijtjes van Murphy komt deze dag in mijn goudenrandjesdagboek.
—–
23 mei 2011 at 16:13
Het was inderdaad echt een hele leuke dag!!! we hebben ons prima vermaakt en ik heb nu nog spierpijn van het ge-ren en ge-sport op het strand.
Ach, Murphy maakt het ook weer wat spannender.
XX
23 mei 2011 at 17:00
Een goudenrandjesdagboek, wat een goed idee! Ik heb juist een slechtweerschrift
Die ga ik bij deze meteen afschaffen. Alhoewel…er staan lieve opkikkerkaartjes tussen van dierbaren en die zijn ook heel wat waard natuurlijk.
Zo’n mooie dag kwam jou vast toe. Ach, en wat “kleinigheden” onderweg…Dan steken de gouden randjes er des te beter tegenaf.
Wie weet hadden jullie zonder Stubby en de wegwijsjuffen ook een gekrenkte auto. Dan kun je maar beter iets te laat komen!
Liefs,
23 mei 2011 at 19:25
Heerlijk zo’n fijne dag. Al was de heenreis behoorlijk ‘Murphiaans’.
23 mei 2011 at 20:00
Wij kwamen zaterdag ook even in contact met de Libellefile, maar dan van de andere kant af gezien. Je snapt het niet….Maar goed. Je hebt genoten ook al was je iets te laat dan, je maakt wel indruk als je iets later arriveert en men praat nog even over je, dat is als je te vroeg of op tijd bent zelden het geval…En Murphy hoort er soms gewoon bij, net familie!
23 mei 2011 at 20:11
Als het uiteindelijk een leuke dag is geworden maakt het allemaal niet meer uit he…maar ja een beetje stressen vooraf is niet echt leuk!
!
Hondje hopelijk ook weer beter
23 mei 2011 at 20:46
zo roodborstje: die murphie heeft je dag niet kunnen vergallen.
lekker puh!
25 mei 2011 at 13:08
Leve Murphy en zijn wet. Je hebt dus een fijne en een beetje mysterieuze dag gehad. Erg leuk. Zulke dagen heb je af en toe hard nodig.
25 mei 2011 at 21:41
fijn ^_^ ik had al rechtsomkeert gemaakt na al die ‘bad luck’, denk ik hahaha
26 mei 2011 at 10:41
Verbranden kan altijd op het strand ook al zit je in de schaduw.
Ik weet ook niet hoe dat kan?
I.i.g. had je een leuke dag met Murphy op je schoot!
26 mei 2011 at 19:34
Ook leuk om later terug te lezen, zo’n goudenrandjes boek. Komen je alleen maar gloedvolle dagen tegemoet.
29 mei 2011 at 00:17
Leuk zo’n goudenrandjes boek. Jullie hebben er wel een gezellige dag van gemaakt ondanks het oponthoud van plassende hondjes, weg kwijt en file….wij hebben ook een Cavalier King Charles gehad “Famke” heette ze het zijn schatjes hè.
Ik was die dag met twee vriendinnen op de Libellezomerweek en hoorde daar ook van de kettingbotsing op de snelweg.
Wij waren met de trein,pffffff, wat een reis zeg, laat ik maar niet in details treden….We hebben moeten staan van Assen naar Almere-strand met drie overstappen, en hebben er bijna drie uren over gedaan…
—-
Wat hebben we weer een geweldige mooie, leuke en gezellige weblogmeeting gehad hè.
Liefsssssss, Hanny
29 mei 2011 at 00:17
Leuk zo’n goudenrandjes boek. Jullie hebben er wel een gezellige dag van gemaakt ondanks het oponthoud van plassende hondjes, weg kwijt en file….wij hebben ook een Cavalier King Charles gehad “Famke” heette ze het zijn schatjes hè.
Ik was die dag met twee vriendinnen op de Libellezomerweek en hoorde daar ook van de kettingbotsing op de snelweg.
Wij waren met de trein,pffffff, wat een reis zeg, laat ik maar niet in details treden….We hebben moeten staan van Assen naar Almere-strand met drie overstappen, en hebben er bijna drie uren over gedaan…
—-
Wat hebben we weer een geweldige mooie, leuke en gezellige weblogmeeting gehad hè.
Liefsssssss, Hanny
1 juni 2011 at 17:45
Misschien een beetje een late reactie.. maar het was zeker een topdag
!
En ook al waren we wat laat, we waren nog later geweest als we op de fiets waren gegaan
1 juni 2011 at 21:01
Tja meis….. alles heeft zijn voors en tegens maar als je toch in bijna alles dat gouden randje kunt bespeuren ben je een gezegend mens!
Fijn dat familiedag iets is waar jij met warme herinneringen op terug kijkt!
1 juni 2011 at 21:01
Tja meis….. alles heeft zijn voors en tegens maar als je toch in bijna alles dat gouden randje kunt bespeuren ben je een gezegend mens!
Fijn dat familiedag iets is waar jij met warme herinneringen op terug kijkt!
5 juni 2011 at 09:48
We hadden op school vroeger altijd de uitdrukking: pimpelpaars met een goud randje.Jij hebt daar een mooie draai aan gegeven.
Fijn dat je een dag met een glimmend randje hebt gehad. Dat er nog vele mogen volgen!
9 juni 2011 at 20:41
Klinkt als een heerlijke dag. Inderdaad een paar kleine tegenslagen op de heenweg, maar jullie zijn aangekomen en het was het waard. Hoe je dat met verbranden heb gedaan, zou ik niet weten, haha. Hoop dat je huid ondertussen weer tot rust is gekomen.
15 juni 2011 at 22:51
Hoi lieve Trui, fijn dat je zo kunt genieten meis!
Ik ben tijdelijk verhuisd naar m,n andere weblog, “mijn gedachten”bestaat nog wel, daar kun je lezen waarom.
Ik blog nog niet weer regelmatig, ik ben erg moe.
Hopelijk zien we elkaar snel weer eens
16 juni 2011 at 15:10
Whaha ik zie het allemaal zo voor me, behalve dat jij blijft zitten… jij bent gewoon steeds opgesprongen en weg gedoken voor de foto’s… en zo heb je al dat zonlicht meegepakt… en ach ja Murphy maakt het soms allemaal net iets leuker, vooral als je een strak schema hebt…
17 juni 2011 at 22:21
truitje, wil je nog een keer in je ‘goudenrandjesdagboek’ schrijven?
23 juni 2011 at 02:00
Klinkt als een leuke dag (vooral NA het hondendrama). Verbranden doen we hier ook nog steeds weleens, ondanks alle voorzorgen. Zelfs als er geen zon is!
29 juni 2011 at 22:10
#klopklop ben je daar nog?